Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Kaizen

Η λέξη Kaizen είναι σύνθετη και αποτελείται από την λέξη kai που σημαίνει αλλαγή και την λέξη zen που σημαίνει καλό ή καλύτερο. Αλλαγή για το καλύτερο ή συνεχής βελτίωση. Βασική επιδίωξη της φιλοσοφίας Kaizen είναι οι καινοτομία για να καλυφθούν οι ανάγκες των πελατών και να αυξηθεί η παραγωγικότητα. Η φιλοσοφία του Kaizen μπορεί να αναζητηθεί στην Φιλοσοφία που ανάπτυξε ο Dr. Edward Deming[1] όμως ήταν ο Masaki Imai[2] ο οποίος έκανε τον όρο δημοφιλή και δημιούργησε μια παγκόσμια επανάσταση. Σύμφωνα με τον Imai, το 90% των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, μπορούν να αντιμετωπισθούν χρησιμοποιώντας την κοινή λογική και ακλουθώντας τη φιλοσοφία της συνεχούς βελτίωσης. Η συνεχή βελτίωση μπορεί να εφαρμοστεί ως ένα πρόγραμμα όμως αποφέρει τα μέγιστα οφέλη στις επιχειρήσεις που την υιοθετούν ως φιλοσοφία (Imai, 1986).
 Σύμφωνα με την Φιλοσοφία του Kaizen θα πρέπει να μειώσουμε τις απώλειες (eliminate Muda) το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της κερδοφορίας. Επίσης η διοίκηση θα πρέπει όταν εντοπίζει ένα πρόβλημα να το αντιμετωπίζει άμεσα και με άμεση εμπλοκή (Gemba). Η εξ αποστάσεων επίλυση προβλημάτων δεν μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Θα πρέπει να σηκώσεις τα μανίκια και να αντιπαρατεθείς με το πρόβλημα για να το κατανοήσεις. Να εντοπίσεις τα αίτια που το προκαλούν, να σχεδιάσεις και να εφαρμόσεις βελτιωτικές ενέργειες. Η διαδικασία που οδηγεί στον συνεχή εντοπισμό των απωλειών μέσα από την άμεση εμπλοκή με το πρόβλημα αποτελεί την ουσία της Φιλοσοφίας Kaizen.
Οι βασικές αρχές του Kaizen είναι:
·         Συμμετοχή των ανθρώπων. Έχει παρατηρηθεί ότι κατά μέσο όρο μια Ιαπωνική Εταιρεία που έχει υιοθετήσει την φιλοσοφία Kaizen δέχεται 24 προτάσεις βελτίωσης ανά εργαζόμενο τον χρόνο!
·         Ανέλαβε άμεση δράση, συλλέγοντας και αναλύοντας τα δεδομένα, αναζητώντας τις γενεσιουργές αιτίες των προβλημάτων, εφαρμόζοντας βελτιωτικές ενέργειες.
·         Σταθεροποίηση της διαδικασίας αφαιρώντας τα αίτια που οδηγούν στην παραγωγή ελαττωματικών, βασιζόμενοι στα δεδομένα που συλλεχθεί και αναλυθεί.



[1]  O W.Edwards Deming, γεννήθηκε το 1900  και έζησε μέχρι τον Δεκέμβριο του  1993. Ήταν ένας αμερικανός στατιστικός, καθηγητής, συγγραφέας και σύμβουλος. Είναι περισσότερο γνωστός για το σχεδίασε-δράσε-έλεγξε (plan-do-check)  κύκλο ή αλλιώς κύκλος Deming. Εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνία το 1950 και δίδαξε υψηλόβαθμα στελέχη πώς να βελτιώσουν την λειτουργία των εταιρειών και κατ’ επέκταση την ποιότητα των προϊόντων που παράγουν, χρησιμοποιώντας διάφορα εργαλεία ποιότητας τα οποία συμπεριλάμβαναν και στατιστικές μεθόδους,
[2] Masaaki Imai  γεννήθηκε το1930 στην Ιαπωνία και είναι ένας θεωρητικός της οργανωσιακής θεωρίας καθώς και σύμβουλος επιχειρήσεων, γνωστός παγκοσμίως για την εργασία του στην διοίκηση ποιότητας και ειδικότερα στο Kaizen.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Φουντόσιν

Κουβεντιάζω μ’ ένα γερό ήσυχο Γιαπωνέζο που κάθεται διπλοπόδι στην πρύμνα και κοιτάζει τα πράσινα απόνερα του βαποριού. Τα εγγλέζικα που βγαίνουν παραμορφωμένα από το γιαπωνέζικο του λαρύγγι,  μα κατορθώνω και τον νιώθω. Μου μιλούσε για το υπεράνθρωπο μεγαλείο του Μικάδου.
Στο ρωσογιαπωνέζικο, πόλεμο, ένας αξιωματικός του ναυτικού παρουσιάστηκε με κλάματα στον Μικάδο και του είπε: «Μεγαλειότατε, σας φέρνω μίαν τρομερή είδηση: βούλιαξε το μεγαλύτερο μας θωρηκτό!»
Ο λαός έξω από το παλάτι θρηνούσε, ο αξιωματικός έτρεμε. Μα ο Μικάδος, ασάλευτος, ατάραχος, είπε: «Ναι, βούλιαξε. Τίποτα άλλο».
Σε λίγες μέρες ο ναύαρχος χαρούμενος έτρεξε στον Μικάδο: «Μεγαλειότατε, σας φέρνω μια μεγάλη, θριαμβευτική είδηση: ο ρούσικος στόλος βούλιαξε!»
Ο λαός απέξω από το παλάτι ζητωκραύγαζε έξαλλος, ο ναύαρχος έλαμπε από τη χαρά. Μα ο Μικάδος, ασάλευτος πάλι, είπε: «Ναι, βούλιαξε. Τίποτα άλλο»  
Ο Γιαπωνέζος με κόχεψε με τα μικρά του σπιθόβολα μάτια. Σώπασε λίγο, κοίταξε πάλι τη θάλασσα και ψιθύρισε μιαν άγνωστη γιαπωνέζικη λέξη:

-          Φουντοσίν.

-          Φουντοσίν; ρώτησα τι θα πεί;

-          Να κρατάς την καρδιά σου ασάλευτη. Ασάλευτη μπροστά από την ευτυχία και τη δυστυχία. Είναι γιαπωνέζικη λέξη. Καμιά άλλη γλώσσα δεν την έχει. Made in Japan!  
Από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη «Ταξιδεύοντας ΙΑΠΩΝΙΑ-ΚΙΝΑ»

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Ούτε Τώρα Είναι Αλλιώς

Ο κ. Ιάσωνας Μανωλόπουλος ανατρέχει στην ιστορία των νομισματικών ενώσεων προκειμένου να εξετάσει τη βιωσιμότητα και το μέλλον της Ευρωζώνης. Διατυπώνει την άποψη ότι η επιβίωση μιας νομισματικής ένωσης προϋποθέτει ένα βαθμό πολιτικής ενοποίησης υπό την ηγεσία ενός ισχυρού κράτους-μέλους. Υπό τις παρούσες συνθήκες ο κ. Μανωλόπουλος διατυπώνει τον προβληματισμό του σχετικά με την επιτυχία του ευρωπαϊκού νομισματικού εγχειρήματος και προτρέπει τις πολιτικές ηγεσίες στην Ελλάδα -αντί της εστίασης τους στο θέμα της παραμονής της χώρας στο Ευρώ στο πλαίσιο του υφιστάμενου ή ενός νέου Μνημονίου - να δώσουν προτεραιότητα στις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Διαβάστε το άρθρο ...

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Αύριο όλα θα είναι καλύτερα

Σε ένα χουτόνγκ στο πάρκο Μπέι Χάι περνώντας κάποιο βράδυ, κι ενώ δύσκολα θα μπορούσε να πει κανείς αν το ημίφως - μέσα στο οποίο μόλις ξεχώριζαν οι δρόμοι, οι αυλές και οι μικρές γέφυρες - ήταν το σεληνόφως ή το αμυδρό φως από τις λιγοστές ηλεκτρικές λάμπες, διέκρινα σε ένα μικρό αλσύλλιο να σαλεύουν σκιές. Προχωρήσαμε λίγο και είδαμε να στροβιλίζονται ανάμεσα στα δέντρα, υπό τους ήχους ενός ραδιοκασετόφωνου ακουμπισμένου στο πεζούλι, νεαρά ζευγάρια, χορεύοντας, χωρίς να μιλούν, ένα παράξενο βαλς. Τα δέντρα, το φεγγαρόφωτο, η μουσική, τα ζευγάρια που χόρευαν - και το μόνο που ακουγόταν, εκτός από τη μουσική, ήταν ο θόρυβος των βημάτων τους - έστηναν έναν κόσμο σκιών μέσα στη νυχτερινή ησυχία, σαν να έβγαιναν από κάποιο βαθύ και ανέγγιχτο παρελθόν. Έχουμε ξεχάσει τις καθαρές απαντήσεις που δίνει η κοινότητα στα ερωτήματα και στις απορίες της ζωής- την ανάσα, τη ματιά, το άγγιγμα και την αίσθηση του άλλου, που σβήνουν τα χρώματα της απειλής και μέσα από την ανέχεια και τις δυσκολίες δίνουν μορφή σε μια σκληρή τρυφερότητα ανάμεικτη με ελπίδα: Αύριο όλα θα είναι καλύτερα, αύριο θα μείνουν πίσω οι μέρες που χαρακώνουν ζωές μαζί με το νεκρό φορτίο τους, γιατί εμείς θα παραμείνουμε εδώ, ο ένας κοντα στον άλλο, για όσα μας κρατούν δίπλα δίπλα, για εκείνα που έχουμε να μοιραστούμε, για τη δύναμη να βλέπουμε την εικόνα του εαυτού μας στα μάτια των άλλων. Αυτοί που πέρασαν εξακολουθούν να μένουν, περιμένοντας εκείνους που πρόκειται να έρθουν. Με όλο τους το άρωμα και με λιγότερο κόπο. Κοινότητα δεν υπάρχει χωρίς γειτονιά, κι ας έχει καταντήσει αυτή η τελευταία απλός γεωγραφικός προσδιορισμός στις δικές μας κοινωνίες. Η ιστορία των χουτόνγκ, που αρχίζει από τον 13ο αιώνα, όταν τη χώρα κυβερνούσε η δυναστεία των Γιουάν, συνδέει τους πολίτες του σημερινού Πεκίνου με το παρελθόν τους. Από το βιβλίο του Αναστάση Βιστωνίτη, Πεκίνο Το ρόδο και ο λωτός.

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Ανοιξη



Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς
Μουσική: Θοδωρής Κοτονιάς
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία & Δημήτρης Ζερβουδάκης ( Ντουέτο )


Κόκκινο τριαντάφυλλο
Είσαι μες στην καρδιά μου
Την νύχτα γίνεσαι πληγή
Που τρώει τα σωθικά μου

Έρχεσαι πάντα πιο νωρίς
Κανείς δε σε γνωρίζει
άλλον τον κάνεις ν' αγαπά
Κι άλλον να μη γυρίζει

Και δε σου φτάνουν όλ' αυτά
Φεύγεις και δε θυμάσαι
Ωραία είσαι άνοιξη
Γιατί δεν μας λυπάσαι

Έρχεσαι λίγο κάθεσαι
Στον κήπο μας κι ανθίζεις
Το αίμα μας επότισε
Κι ανάσταση μυρίζεις

Κι όταν θα φύγεις τίποτα
Δεν θα ΄ναι όπως πρώτα
άσε για λίγο ανοιχτή
Του ουρανού την πόρτα